Eeeeeeh jaaaahaa dat is een “torpedonaaf”, dat sie je so.
Niet zeker wetend of mijn buurman wim “eentand” nu een vloek uitsprak over mijn barrel, of dat hij aan mijn fiets een glorieus stukje NASA bouwkunde bespeurde, staakte ik mijn verwoede poging om mijn trouwe tweewieler weer aan de praat te krijgen. Ik keek hem aan wachtend op vervolg, wat niet kwam… ‘Oh…’
Ik staar naar het fietswrak en probeer te bedenken waar die torpedonaaf zou moeten zitten. “Geen walvisdodende onderdelen in mijn fietsie meneer, hij is helemaal greenpeace okay bevonden!grapte ik.
Een klerk ben je… Dat sssseide bij ons vroeger altijd als ze iemand sssage werreke die er niks van bakte.. Terug naar de papieren moet je!
Wim zakt op zijn knie”en en trekt het stuk gereedschap uit mijn handen en begint vakkundig mijn wiel aan te draaien.
Wat een onding.. jaa die gaat het niet lang uithaaauwe.
Na een kort consult keek Wim me aan en zei dat ik een nieuwe achterband nodig had. Deze was afgeschreven… Een enkeltje naar -1, ofwel de pathologie, heet dat in het ziekenhuis. Ik kon de ssssijne wel hebben.
Na een handje klap, heb ik wim mijn oude monitor gedoneerd in ruil voor een achterwiel. Koehandel!
Wat nou crisis…
