Koetje

Sporten maakt dorstig, en ook afgelopen zaterdag was hierop geen uitzondering. Nadat Buur J, Aahrnoolt en vdS zich hadden uitgeleefd in the gym op Uilenstede, werd er nog even een klein biertje gedronken in Anno 1890. Dit werden er al snel 4, want je weet hoe dat gaat. Ik werd uitgenodigd op het eten in containerland, want Vincent had nog wel wat te eten liggen, en o ja, ik heb ook nog wel een mooie fles Sambuca. Sambuca is een Italiaanse anijslikeur. De meeste sambucasoorten zijn volledig helder, maar worden troebel bij het mengen met water. Hoewel de naam anders zou kunnen doen vermoeden, bevat sambuca geen vlierbessen. Traditioneel wordt een sambuca geserveerd met drie koffiebonen in het glas. Deze koffiebonen staan voor gezondheid, rijkdom en geluk. Een sambuca hoort even aangestoken te worden om een mooie ronde, dikke smaak te krijgen en om warm en koud tegelijk in de mond krijgen.

Onder jongeren wordt Sambuca ook op een andere manier gedronken, het zogenaamde ‘Sambuca-sniffen’. Bij deze manier wordt de Sambuca eerst in brand gestoken, vervolgens wordt de handpalm op het glas geplaatst zodat het glas vacuüm trekt. Dan wordt de hand losgetrokken en worden de alcoholdampen opgesnoven. Daarna wordt het glas in een keer opgedronken en opnieuw de handpalm op het glas geplaatst. Tot slot wordt een rietje door de handpalm gestoken om de laatste alcoholdampen op te zuigen. Hierdoor werkt de alcohol veel sneller in dan normaal en voelt de gebruiker zich vrijwel direct aangeschoten. (wiki)

 Bij het horen van het woord Sambuca kreeg ik een enorme flashback naar “de goeie ouwe tijd”. In het stamcafe van Mijdrecht werd dit namelijk op een andere manier gedronken. In deze fantastische tent, La Paix genaamd, kwam alle doorgeschoten jeugd uit het dorp bij elkaar voor een avondje drinken, lachen en ander vermaak. Het was hier dat ik voor het eerst een koetje mocht proeven, een mix van 50% Sambuca en 50% Kahlua in een shotglaasje, dat in een teug geheel weggewerkt moet worden.

Met een klap werd ik uit mijn verleden gerukt, en bevond mij weer met de twee heren in Anno 1890. Ik besefte mij dat de bar waar wij ons op dat moment in bevonden naast een slijterij stond! In een enigszins pathetische poging om mijn jeugdverhalen te doen herleven trok ik een sprintje en kocht een mooie fles Kahlua. Tijdens de voetbal die avond vlogen de koetjes over en weer, en nadat we een flinke kudde achterover hadden geslagen, begaven we ons richting het gemengde zwemmen in de Melkweg.

Leuk avondje, zwaar ochtendje. Hoofdpijn was het devies, en het enorm felle licht dat versterkt werd door de hevige sneeuwval brandde in mijn ogen als hete kolen op de barbecue. Zalig pasen, maar nu nog even niet..