Het seizoen is voor de lovedoctors zoals verwacht voorspoedig van start gegaan. Vorige week vrijdag was de eerste wedstrijd. De zenuwen waren aanwezig, de gezonde spanning ook en het publiek niet. Dit maakte ons allemaal niets uit, we waren natuurlijk als een kind zo blij dat we weer het veld op mochten. Als lammetjes die voor het eerst in de wei mogen dartelden we over de heilige blauwe grond. De tegenpartij stond er eigenlijk alleen voor de vorm, want met 7-2 werden deze simpel aan de kant gezet. Zonde van 2 tegengoals, maar als het krachtsverschil zo groot is dan vallen de gaten in de verdediging wat sneller. Dit was tevens een verbeterpuntje voor de toekomst, maar die arme jongens houden er op deze manier nog een goed gevoel aan over, wat ze kunnen omzetten in winstpartijen tegen onze concurrenten. Vincent werd bij de 2e tegengoal makkelijk voorbij gespeeld, maar zijn commentaar op deze actie maakte veel goed: “Ik kon het toch niet laten gebeuren dat ik als keeper een tegengoal om m’n oren kreeg, en Gerben Jan niet.. dus besloot ik mijn directe tegenstander maar te laten lopen..” Knap, hoe hij het er uit kon laten zien dat hij daadwerkelijk gruwelijk gedold werd terwijl het eigenlijk opzet was..
De tweede pot leverde meerdere verrassingen op. Om te beginnen heeft sponsor Kitty weer diep in de buidel getast en de lovedoctors weer in het nieuw gestoken. De nieuwe kleur is rood, en het staat ons geweldig. Kitty bedankt!! Wanneer kom je een keer kijken? Ook werd dit het debuut van Bart Kos, en übervedette Thijs “samba” Grasman zou ook weer zijn opwachting maken na lange afwezigheid. Dit was natuurlijk al helemaal top, maar het feest werd helemaal compleet toen bleek dat we speelden tegen het team van ex-lovedoctors Dennis en Lucas. De laatst genoemde was nog steeds geblesseerd, en doorloopt de komende 5 maanden nog een revalidatietraject, maar volgens Dennis gingen wij het enorm lastig krijgen tegen de “dokters zonder grenzen”. Uiteraard deed dit niets met ons grenzenloos zelfvertrouwen, en vol goede moed begonnen we aan onze tweede wedstrijd. In de eerste helft ontzettend veel kansen, maar met wat laksheid en goed keeperswerk van onze Dennis bleef het 0-0 tot de rust. Guy ging de tweede helft op doel, en de rust in de opbouw kwam meteen terug. De doctors zetten even aan, en het stond binnen 10 minuten 6-0 door goals van Gerben Jan, Tim en Thijs. Uiteraard was de goal van onze dr. Samba de meest briljante. Met zijn soepele Braziliaanse heupen onderschepte hij een bal in de opbouw van de tegenpartij, gooide er een schijnbeweging uit, ging een kaats aan en werkte zijn zelf opgezette aanval vervolgens schitterend af. Dennis mocht de eer nog redden voor de dokters zonder grenzen, maar het was weer duidelijk waar de grenzen van dit team lagen.. en dat is in ieder geval niet bij de hoofdklasse. Deze overwinning moest uiteraard gevierd worden, na een paar biertjes in de sporthal besloten een aantal doctors om een bezoekje te brengen aan cafe Bolle Jan. Het werd een legendarische avond, met als hoogtepunten zanger Guy in het Limburgs en buitenhuisarchitect Guy die besloot een nieuw tapijt te leggen in de steeg bij Bolle Jan. De steeg zag er in ieder geval een stuk kleurrijker uit!
Twee gespeeld, 6 punten en een doelsaldo van +10.. de lovedoctors doen het weer!!!
Afgelopen zondag ging het gebeuren: de dam tot dam loop 2007. Tien Engelse mijlen oftewel 16,1 Nederlandse kilometers hardlopen voor de lol. Het weerbericht gaf al niet veel goeds aan, het werd namelijk erg warm. Ideaal om te komen kijken, dus mijn moeder was tevreden, maar om te lopen was het iets minder. Maar WAT een feest! Duizenden mensen langs de lijn, overal bandjes of andere vormen van muziek, cheerleaders, spandoeken en mensen die water stonden uit te delen of het deelnemersveld aan het bewerken waren met sproeiers en tuinslangen. De mensen langs de lijn houden je echt op de been. Halverwege zit er een stuk van ongeveer 2 km dat langs de snelweg loopt. Hier staan geen mensen om aan te moedigen, en op dit stuk heb ik de meeste mensen ingehaald, aangezien iedereen het bijltje er hier een beetje bij neergooide. Mensen die gingen wandelen, overgeven, urineren of bijkomen stonden broederlijk op een rijtje. Ergens wel te begrijpen, je wilt natuurlijk niet opgeven als er een blaaskapel de longen uit het lijf staat te toeteren speciaal voor jou. Het streven was 1:20:00, een gemiddelde snelheid van 12 km/h. Dit is uiteindelijk net niet gelukt, de officiele eindtijd was 1:24:30, maar ik was wel sneller binnen dan mn vader die 1:26 liep. Hieronder mijn loopschema, en JA R.Vos dat ben ik.. Ik liep voor Ahold, en aangezien ik daar geen medewerker ben moest ik het personeelsnummer van iemand anders lenen. De finishfoto bewijst toch echt dat ik heb gelopen met lucky number 30.920. De uiteindelijke classificering was 4.453e van de 19.282.. lang niet gek toch? Volgend jaar weer, en nu in training voor de halve marathon van Amsterdam 2008!
Gedachtenloos roer ik door mijn koffie, beseffend dat ik eigenlijk sinds mijn 15e geen suiker of melk meer in mijn bakkie pleur heb. Ik kijk naar SpongeBob, Patrick heeft zijn wekker gezet om om 3 uur een krabburger te gaan bestellen nadat Octo heeft gezegd “wie heeft er nou zin in een krabburger om 3 uur ’s nachts”.. ik kan er niet eens om lachen, terwijl Patrick Ster normaal de held van mijn ochtend is. Ik kijk naar mijn boterham, en zie dat ik onder de chocoladevlokken mijn brood niet gesmeerd heb met boter maar met pindakaas.
Volbeat, volgens velen één van de beste metalbands van het moment, heeft net de nieuwste metalaar ‘Rock The Rebel/Metal The Devil’ op de markt gebracht. Het album barst van de swingende riffs, voorstuwende bassen en de indrukwekkende Elvis-achtige uithalen van zanger Michael Poulsen.
