Afgelopen weekend was het eindelijk zover: Vlietpop 2007. Voor de mensen die dit nog niet kennen (en dus recent onder hun steen vandaan gekropen zijn, ga je schamen!): dit is een optreden van de band Dou Grent und Von Velsen en de Nozem, midden op een van de mooiste meren van Noord-Holland. Dit zou voor de musketiers het officiele afscheid worden van buurman JuWa, en dus waren er van tevoren gemengde gevoelens.
Met de kater van de dag ervoor nog flink aanwezig ontmoetten we Van Schendel bij de metrohalte. Ongelooflijk hoe deze jongen er op dit moment uitzag, wat een fitheid! Terwijl we toch iets heel anders hadden verwacht op de ochtend na de Gay Pride.. In de trein hadden we een eigen wagon, maar ook als we die niet gehad zouden hebben dan waren de mensen wel weggerend. Wat een stank! Toch knap dat je met 3 personen zo’n ontzettende luft weet de produceren. Gecombineerd met een hoop grappen over elkaars moeder en het insmeren van elkaars ruggen zat de stemming er al goed in.
Toen we eindelijk op Hoogkarspel centraal station aankwamen stond Maurice al op ons te wachten. Wat zag ie er goed uit, en dat na een avondje kermis Grootebroek.. Vrouwen in Zuid-Afrika, pas maar op! We zijn nog even snel langs Papa Maurice gelopen om even een kopje koffie te drinken, maar daarna werden de zeilen snel gehesen aangezien het nog een flink stuk varen was naar Medemblik. Gewapend met een koelbox vol koud bier en een mp3-speler gingen we op weg. Intussen was het al 10 uur geweest, en dus was het tijd voor het eerste biertje. Het tweede biertje liet ook niet lang op zich wachten, en dus werd er al snel lekker lomp gedaan.
Onderweg pikten we nog een behoorlijke groep mensen/boten op, waaronder buurman Tim (WAAR WAS TOCH BUURMAN JORAN?!?), en uiteindelijk konden we onze weg vervolgen.
Al dat bier heeft natuurlijk een gigantische diuretische werking. Het is dan ook niet zo vreemd dat er een plaspauze werd ingelast. Toen iedereen genoeg naar z’n eigen gezeik had geluisterd, besloot Van Schendel om een mooi bommetje te maken. Hij had natuurlijk kunnen weten dat de bodem vervuild was (hij was tenslotte 5 minuten lang aan een touw achter de boot over de bodem van de sloot getrokken), maar dit kon een mooi bommetje uiteraard niet stoppen.
Een flinke sprong, een mooie plons en een oppervlakkige maar grote en vervuilde snee in het bovenbeen waren het gevolg. De uiterst kundige kampeerders op wiens eiland we stonden te urineren besloten dat het gehecht moest worden, maar waren wel zo vriendelijk om ons even de EHBO-koffer te laten lenen. Telefonisch contact met kleine Kraal leverde een auto op (nog bedankt!) en zo ging Van Schendel weer richting Hoorn om zijn been te laten hechten.
De rest van de crew was hierdoor duidelijk aangeslagen. Bier verzacht elk leed, dus ook hier was dit een prima oplossing, en na een tijdje varen/lomp doen/bier drinken konden we Van Schendel weer oppikken met een mooi gehecht been.
Door al het oponthoud waren we wel wat laat, de Dou zou tenslotte om 13:30 al beginnen. We waren al bang dat we “Bruine Bonen Soep” gemist hadden, maar toen we de plas opvaarden was de Dou nog niet eens begonnen met spelen.. wat een genot! Noemenswaardig van de heenreis waren verder nog natuurlijk het gebruik van anti-retrovirale brillen, het achterlaten van handafdrukken op de bovenbenen en het dansen met de handjes thuis..
Het was zelfs nog beter: de podiumboot kwam onze kant op gevaren!! Vlak bij onze boot besloten ze het anker uit te gooien, waardoor we dus op een ideale plek konden aanleggen. Het was tot dat moment al top, maar dit beloofde legendarisch te worden: de hele dag nog geen wolkje voor de zon en bier drinken op de eerste rij van een topconcert op een bootje. Wat wil een mens nog meer?
Dou Grend und Von Velzen en de Nozem maakten de verwachtingen meer dan waar. In hoog tempo volgden krakers als “Leny”, “Bruine Bonen Soep” en “Sjampions” elkaar op. Jammer genoeg speelden ze Kool niet, maar er moet natuurlijk ook nog iets overblijven om naar uit te kijken voor de volgende keer. Moe maar voldaan werd de terugreis ingezet. Onderweg werd er nog even voor 10 euro per persoon bij de snackbar gegeten, wat geheel conform de plaatselijke prijzen was. Om 23:00 werd er weer aangelegd bij de steiger van Oudeman. We waren dus ruim 12 uur bierdrinkend onderweg geweest. Maandagochtend oogheelkunde/urologie was dan ook een behoorlijk potje afsterven voor H. en vdS.
Een waardig afscheid van een fantastische buurman. Ze zeggen altijd: beter een goede buur dan een verre vriend, maar wat nou als de goede buur ineens een verre vriend blijkt?
Laatste advies: als je twijfels waar je uit de trein stapt, stap dan niet uit op Sloterdijk. Als je twijfelt hoe je naar huis komt, ga dan niet met de bus.
Voor alle foto’s: http://www.mijnalbum.nl/Album=63GL6CRJ
