helaas geen foto’s van mijn laatste vakantie…

bericht volgt nog, mijn camera heeft de laatste vakantie niet overleefd…

Eenzaam en alleen..

De crib is leeg. Letterlijk en figuurlijk. Om te beginnen heeft de B. een onvervangbare leegte achter gelaten toen hij wegging. H. is momenteel van de zon aan het genieten aan de Franse kust, en MarLeeN is druk bezig met de aanstaande verhuizing. Roos is op vakantie naar Italie, mijn vrienden uit Mijdrecht zitten met z’n allen in Thailand. Joran is nog aan het bijkomen van zijn vakantie, Maurice is constant aan het werk. Zittend in mijn donkere zolderkamertje kwam ik tot de conclusie..

Ik ben alleen..

Niemand om mijn frustraties over het aanstaande neurologie examen mee te delen, niemand om mee te eten, niemand die PES met me wil spelen. Maar.. wat is eenzaamheid?

Eenzaamheid is een gevoel. Een normaal gevoel. Een gevoel van leegte. Eenzaamheid is niet, zoals vaak wordt gedacht, een tekort aan menselijke contacten. Eenzaamheid ontstaat vaak na een verandering in je normale levenspatroon. Soms heb je het gevoel al jarenlang. Meestal is er dan in je jeugd iets gebeurd, waarna het ‘eigenlijk nooit meer goed is gekomen’. Je hebt dan het gevoel dat je die eenzaamheid altijd met je meedraagt, dat het in je zit. Het kan je ook plotseling overvallen, bijvoorbeeld na een scheiding of na een andere ‘levenschudding’.

Een gevoel van niet verbonden zijn met de anderen, met de wereld, is een verdrietig gevoel en het gaat vaak gepaard met een gevoel van machteloosheid. Wie zich niet goed kan losmaken van dat gevoel heeft last van eenzaamheid. Als dat gevoel te vaak en te lang bij je blijft moet je er iets aan doen. Dat kan. Dat moet. Want van eenzaamheid kun je ziek worden. De natuurlijke reactie op eenzaamheid is: zorgen dat je niet in een situatie komt waarin je dat gevoel weer ervaart. Dus zoeken mensen een partner om de eenzaamheid niet te voelen, of trekken zich juist terug om te zorgen dat er nooit een scheiding kan komen…

Steeds meer wordt uit onderzoek duidelijk dat mensen die last hebben van eenzaamheid grotere gezondheidsrisico’s lopen dan mensen die zich niet eenzaam voelen. Het afweersysteem is aantoonbaar slechter. Mensen die last hebben van eenzaamheid voelen zich in het algemeen ook minder gezond.

Eenzaamheid ontstaat de allereerste keer dat we in ons leven alleen worden gelaten. Het gevoel van verlaten zijn, het gevoel dat er niemand komt, dat is onze eerste kennismaking met eenzaamheid. Nu kunnen er twee dingen gebeuren: ofwel het duurt niet al te lang en we worden rustig, vertrouwen erop dat alles goed komt en … dat gebeurt ook. Zo’n driekwart van alle mensen reageert op deze manier. De andere mogelijkheid is: we worden bang, onrustig, verdrietig en huilen, krijsen, … en niets helpt. We worden stil en voelen ons machteloos… en die ervaring nemen we mee op onze levensweg. En elke keer als er in ons leven iets gebeurt dat ons herinnert aan die eerste keer, voelen we ons weer net zo ellendig. Voor ongeveer 25% van alle mensen is dit de realiteit.

In ieder geval ben ik dus niet de enige. Eenzaam maar niet de enige.. of ging dat gezegde toch anders? In ieder geval, eenzaam Nederland, mochten jullie je nog vervelen en een keer goed ingemaakt willen worden door de balkunsten van Jefferson Farfan: jullie zijn bij deze uitgenodigd!

I’m So Ronery, So ronery, So ronery and sadry arone

Silence is golden..

Het is een tijdje stil geweest hier op de weblog. Dit heeft een aantal redenen. Om te beginnen is H. druk bezig met tentamens leren voor komende week (donderdag en vrijdag allemaal verplicht duimen!). Scholtens snapt nog steeds niet hoe het allemaal werkt met deze log, en vd S. zit tot over zijn oren in de neurologie. Maar geen nieuws op deze site betekent natuurlijk niet dat wij compleet niets meemaken! Zo hebben we ontdekt dat een pannenkoek met creamy calve pindakaas erg lekker smaakt. Tevens hebben we plannen opgevat om onze hardloopcarrière weer op te pakken. Een flinke bliksemdonderregenbui gooide helaas roet in het eten afgelopen maandag. Gelukkig zijn we alsnog erg sportief bezig geweest met een potje voetballen. Wedden dat we Rick compleet oprollen met PES6 zodra hij weer op de Abbenesstraat woont?!?

In ieder geval, we beloven verbetering qua berichtgeving zodra de luwte van de vakantie is bereikt. Tot die tijd zullen jullie het maar even moeten stellen met verhalen uit de oude doos. Geld geven heeft zeker zin, stort je props maar lekker op m’n rekening…

Muizenjacht

De laatste tijd krijgen we veel reacties over de muizenjacht die al langere tijd bezig is hier thuis. Er is een tijdelijk staakt het vuren geweest, waarin er felle onderhandelingen hebben plaatsgevonden tussen vertegenwoordigers van beide kampen. De muizen wilden meer eten, eten op regelmatige tijden en ze wilden de keuken op bepaalde momenten voor zichzelf. Dit stond lijnrecht tegenover de eisen van de bewoners, H. vd S en Scholtens. Wij wilden namelijk dat de muizenfamilie (die overigens recent gezinsuitbreiding mochten begroeten) definitief zou oprotten uit onze keuken, met daarbij de onvoorwaardelijke overgave van ons eten. De eisen lagen zo ver uit elkaar dat er geen overeenkomst werd bereikt. Wel werd een wapenstilstand afgesproken tot er een definitieve oplossing was bereikt. De twee bevolkingsgroepen leefden naast elkaar in een koude oorlog, totdat er vanuit het muizenkamp een laffe actie werd gepleegd. Er werd besloten een gat in de band van vd S. te knagen, waardoor hij te laat kwam op zijn co-schap. Zoals dat gaat in een wapenwedloop pikten wij dat niet, en onze wapens werden in stelling gebracht. Blood for blood, eye for an eye, dat soort dingen. Als repressailes werden alle kinderen van het jonge gezin vakkundig om zeep geholpen. Hier waren geen bermbommen voor nodig, maar de oud-Hollandse muizenval bewees weer eens zijn nut. Uiteraard was dit geen diervriendelijke val, want zij hadden het instabiele vredespact geschonden. Waar gehakt wordt, vallen spaanders, en binnen 2 dagen zaten alle jonge kindertjes weerloos in onze val, uiteraard zo dood als een pier. Ze waren dan ook wel erg gulzig, want er werd er zelfs eentje gevangen met een 3 dagen oud stukje brood met pindakaas. Waar hebben we dat eerder gehoord? De kaas was ook erg populair, alleen zonde dat we toen wel de bloedvlekken van ons keukenkastje moesten poetsen. In ieder geval lijkt het er op dat de maatregelen zin hebben gehad, want het is relatief rustig de laatste dagen met weinig nieuws uit het muizenkamp. Zouden ze allemaal dood zijn, zich rustig houden, eindelijk verhuisd zijn.. of wordt er op dit moment een snood plannetje gesmeed om ons terug te pakken? De tijd zal het leren…