Iedereen heeft helden. De betekenis van het woord “held” is tegenwoordig breed. Het kan worden aangetroffen in elke omstandigheid waarin men iemand bewondert. “Je bent mijn held.” “Hij was de held van de dag.” “Held” geldt daarnaast als een eretitel voor personen van vlees en bloed die om aardse daden worden bewonderd.
We schrijven het jaar 2000. Tim, toen nog Timmie, was net 16 geworden en moest zich intussen al zeker twee keer per maand scheren. Het meeste van zijn tijd werd besteed aan voetballen, meisjes en een rode Aprillia Amigo (die hij bij elkaar had gewerkt door twee keer per week keihard te bikkelen bij de plaatselijke C1000). Ergens rond deze leeftijd wordt muzikale voorkeur bepaald, en ook in dit geval was dit niet anders. Het was de tijd waarin onze hoofdrolspeler gekozen had dat gabber beroerd was om te luisteren en om op te “dansen” (hakken, voor de jonge lezers: dat is het huidige jumpen alleen dan net zo suf). Het enige alternatief in de letterlijke zin van het woord werd geboden door The Offspring, Nirvana, Deftones, Dog Eat Dog, Korn en Biohazard.
Het jaar vorderde, de schoolresultaten waren best ok. Het werd zomervakantie, en helaas ging ook deze toptijd voorbij. Zo rond Sinterklaas-tijd kwam het beste nieuws van dit jaar: Hybrid Theory van Linkin Park. Intussen gepromoveerd tot eindexamenkandidaat kon onze anti-held na een paar weken dit album van begin tot eind meezingen/rappen/schreeuwen.
Een album dat bestond uit afwisseling, briljante composities, agressie, gevoel, pakkende melodieen, maatschappij bekritiserende teksten en muzikaal vakmanschap. Het had werkelijk alles wat de toen door kanslose gabber en gangsta rap overheersde top 40 niet had. Nog steeds bij het horen van de eerste tonen van bijvoorbeeld Papercut of het kippenvel veroorzakende piano intro van In the end gaat mijn hart sneller kloppen, tijdens het typen van dit stuk is intussen al menig traantje weggepinkt. Wat een meesterwerk! Wat een helden!
De band evolueerde naarmate de tijd verstreek. Na een tijdje niets meer van deze band te hebben gehoord, kwam er ineens Meteora uit. In de tussenliggende periode kwamen nog wel Reanimation en LIVE in Texas uit, maar volgens de geldende terminologie was Meteora het 2e album. Het geluid was “anders” dan op Hybrid Theory, maar toch was dit wederom een fantastische plaat met “Breaking the habit” als uitschieter.
Er volgde nog een project samen met Jay-Z, op zich een aardig idee maar in mijn ogen stukken minder geslaagd. Ik maakte me nog totaal geen zorgen, want ze hadden eerder vreemde projecten uitgegeven die achteraf allemaal eenmalig bleken. Het waren natuurlijk nog steeds mijn jeugdhelden, en helden komen altijd als winnaar uit de bus…
Het kwaad lijkt nu definitief gewonnen te hebben van mijn helden. Ik weet dat er aan elk avontuur een einde moet komen, maar zo’n gruwelijke karaktermoord is eigenlijk een te hard einde van mijn Linkin Park-sprookje. Ik heb het natuurlijk over het nieuwe album, Minutes to midnight. Het rapgedeelte, toch een van de karakteristieke kenmerken van LP, is compleet geschrapt. Mike Shinoda liet recent nog horen met Fort Minor dat hij een strakke punchline neer kan leggen. Waarom doet hij het dan op de nieuwe LP niet? De liedjes zijn stuk voor stuk gay, TE gelikt, en TE veel gericht op het bereiken van de top 40 en daarmee zo veel mogelijk platen te verkopen. Het nummer Shadow of the day is echt een dieptepunt, een goedkope ballad waarin bijna geen gitaar voorkomt. Ik heb deze CD intussen al 15 nieuwe kansen gegeven, in de hoop dat er dingen waren die ik de voorgaande keren had gemist. Elke keer eindigde dit in een complete deceptie waarbij er regelmatig scheldwoorden door de Abbenesstraat te horen waren.
Echte helden overwinnen altijd in het einde. Een eigenschap van hero-movies is dat er eigenlijk altijd nog een deel van uitkomt. In het volgende deel hoop ik dan ook dat mijn helden uiteindelijk gaan overleven, het kwade verslaan en weer een degelijk potje muziek gaan maken waar ik in mijn jeugd zo van hield. Iedereen heeft helden, maar kennelijk sterven helden toch.. hopelijk is het tijdelijk.