Dit weekend stond voor mij in het teken van de selecties voor het Nederlandse Team. Maanden lang van trainingen op miezerige dagen, in de kou en op het modderveld dat ARC-rugbyclub heet gingen hieraan vooraf. Zou het genoeg zijn?
Er gingen 7 Lions mee naar Den Haag. Allemaal waren ze goed voorbereid en hebben tijden lang geen training gemist om dit weekend optimaal te kunnen spelen.
Op het programma stonden twee dagen met een training van 4 (!) uur. Eerst gingen we personal skills oefenen, dan team oefeningen en als laatste een uur wedstrijd. Hierin werden we beoordeeld op inzicht, techniek, leiderschap en teamspirit.
Als keeper is het altijd lastig, er is er maar 1 van nodig in een team. Op de selecties kwamen naast mij nog twee andere goalies op de try-outs. Een hiervan was eerder al meegeweest met het Nederlands team naar Canada voor de wereldkampioenschappen en de ander staat nog niet zo lang op goal, maar snapt het spel goed.
Het is moeilijk inschatten hoe goed ik heb gespeeld, maar ik denk dat ik mijn beste kant heb laten zien. Een aantal enthousiaste reacties gehad, en wat tips voor hoe het beter moet. Binnenkort krijgen we te horen wie er goed genoeg was. Ik maak denk ik een redelijke kans.
J.
Beter laat dan nog later: het verslag van carnaval 2007. Het zou mijn carnavalsontmaagding gaan worden, dus enigszins zenuwachtig was ik wel. Zou het wel zo leuk zijn als iedereen me maar bleef vertellen? Vrijdagavond lekker vroeg naar bed, zodat ik een heel weekend fit zou zijn.. maar uiteraard kon ik door alle commotie rondom carnaval de slaap niet vatten. Woelend in bed kwamen de twijfels: waarom heb ik zo weinig aandacht besteed aan een leuke outfit? En waarom drinken ze daar Bah Varia in plaats van lekker bier? In de paar uurtjes slaap die ik meegepakt heb die avond droomde ik van mensen die me schopten vanwege de platte Amsterdamse tongval en later van dikke vrouwen die mij wel even hun zachte G wilde laten zien.
Verwilderd schrok ik wakker: zaterdagochtend. Het was zo ver! Eerst moest er nog gevoetbald worden, maar ook hier was ik met mijn hoofd niet bij. Dit was ook te zien aan het dramatische spel, want het leek of ik mijn operatieklompen al aan had. Na een smerige 1-0 overwinning snel douchen, en snel in de auto richting het zuiden. Onderweg nog even voor de laatste keer m’n teksten geoefend, en lekker meezingend met Jan Smit was ik om 19:00 uur in Helmond. Precies op tijd voor de inmiddels beroemde zelfgemaakte pizza van Jackie (waarvoor hulde!). Ondanks dat deze pizza weer fantastisch smaakte kreeg ik eigenlijk geen hap door de keel. Uiteraard heb ik als welopgevoede jongen mijn bord keurig leeggegeten, want ik wilde Jackie natuurlijk niet beledigen, maar de zenuwen gierden door m’n lijf. Zou ik wel mee kunnen met dit vergevorderde niveau van polonaise? Ik had er wel hard voor geoefend, maar onder druk ben je de passen zo vergeten, en alcohol speelt daarin natuurlijk ook een belangrijke rol.
Carnaval zelf was super! Het was voor mij als Bovenderivierder te vergelijken met koninginnedag, met als enige verschil dat het straatbeeld verschillende kleuren had en niet alleen oranje. Overal waren vrolijke feestvierende mensen, en overal was muziek. Eerst even inpilsen bij de plaatstelijke studentensoos waar zo’n heerlijke Bahvaria een euro kostte. Het is voor niks! Na een uurtje automutilatie en goedkoop bierdrinken was het tijd voor de stad. Vanwege lamheid van de eigenaresse van het appartement waar we sliepen was het feest al om 2:30 afgelopen, maar zelf stond ik ook al aardig te tollen op mijn benen. Zondag zijn we nog een uurtje de stad in gegaan, en op zondag is de sfeer toch wel anders. Het scheelde ook dat er nu veel meer gezinnen op straat waren, maar dit maakte het juist alleen maar leuker en drukker op straat. Moe maar 
