kapsalon

DUtCH word of the day (DWOTD.weg-log.nl)

het misterie om het woord kapsalon is opgelost:

Kapsalon

hairdresser’s (salon), hair salon
[noun]
[de kap-sa-lon, de kap-sa-lons]

“Kapsalon” is composed of “kap” (from “kappen“) and “salon”. A “kapsalon” is mostly frequented by women. Men would go to a “kapper” (hairdresser, barber (shop) ).

A “kapsalon” is also the name of a snack/dish, which is on the menu of most shoarma snackbars in the region of Rotterdam, see Extra…

Examples:
- “Waar is Maria?” – “Ze heeft een afspraak bij de kapsalon.”
(“Where is Maria?” – “She has an appointment at the hairdresser’s.)

- “Kapsalon Elle…wassen, knippen & föhnen voor slechts 15 euro.”
(“Elle Hair Salon…wash, cut & blow-dry for only 15 euros.”)

Extra:
A “kapsalon” is also the name of  a snack/dish, which is on the menu of most shoarma snackbars in Rotterdam, and which is gaining popularity in the Randstad, and all over the Netherlands. It’s an aluminium dish filled with layers of: fries, kebab, salad, (lots of) garlick sauce, and with cheese on top. The whole is put briefly in the oven until the cheese has melted.

The name apparently originates from some local hair salon which always ordered this dish with these specific ingredients…

Posted by Marc on Jun 05, 2009 at 02:52 PM in Dutch word of the day, Vocabulary INTERMEDIATE | Permalink

Koehandel!

Eeeeeeh jaaaahaa dat is een “torpedonaaf”, dat sie je so.
Niet zeker wetend of mijn buurman wim “eentand” nu een vloek uitsprak over mijn barrel, of dat hij aan mijn fiets een glorieus stukje NASA bouwkunde bespeurde, staakte ik mijn verwoede poging om mijn trouwe tweewieler weer aan de praat te krijgen. Ik keek hem aan wachtend op vervolg, wat niet kwam… ‘Oh…’
Ik staar naar het fietswrak en probeer te bedenken waar die torpedonaaf zou moeten zitten. “Geen walvisdodende onderdelen in mijn fietsie meneer, hij is helemaal greenpeace okay bevonden!grapte ik.
Een klerk ben je… Dat sssseide bij ons vroeger altijd als ze iemand sssage werreke die er niks van bakte.. Terug naar de papieren moet je!
Wim zakt op zijn knie”en en trekt het stuk gereedschap uit mijn handen en begint vakkundig mijn wiel aan te draaien.
Wat een onding.. jaa die gaat het niet lang uithaaauwe.
Na een kort consult keek Wim me aan en zei dat ik een nieuwe achterband nodig had. Deze was afgeschreven… Een enkeltje naar -1, ofwel de pathologie, heet dat in het ziekenhuis. Ik kon de ssssijne wel hebben.

Na een handje klap, heb ik wim mijn oude monitor gedoneerd in ruil voor een achterwiel. Koehandel!

Wat nou crisis…

Zonder eten naar bed

Als kind was het het ergste dat me zou kunnen overkomen: als ik weer eens iets had gedaan waar mijn ouders niet zo blij mee waren, dan waren er een aantal mogelijkheden. Om te beginnen was er de gang. De koude, kille gang zonder licht, waar je verplicht de tijd en rust moest nemen om de zonden te overdenken. Verschrikkelijk natuurlijk, maar de gang was eindig. Op het moment dat je je zonden had overdacht, zo ongeveer 3 minuten nadat het gangvonnis was uitgesproken door mijn ouders, was alles wel weer okee en na een welgemeend excuus werd het daar in de meeste gevallen bij gelaten.

Op het moment dat het ECHT bont gemaakt werd, dan was er echter nog een martelinstrument: zonder eten naar bed. Dat was natuurlijk duidelijk erger dan even naar de gang, want naar bed was tot en met de volgende ochtend. Als je niet eet dan ga je dood, dus wat dat betreft was het elke keer een klein beetje sterven.

Sinds afgelopen vrijdag zit er echter een nieuwe dimensie aan zonder eten naar bed. Als je aankomende chef een feestje geeft op het werk, dan kun je natuurlijk niet weigeren. Als dat feestje dan later en later wordt, dan komt er een punt dat je over de honger heen drinkt. Dit besef je je natuurlijk niet vanwege de alcohol, en die paar bitterballen en vlammetjes met hete saus zetten in de ogen van een benevelde geest genoeg zoden aan de dijk.

Gelukkig kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Al zingend op de fiets, terwijl alle cafe’s in de buurt al waren gesloten, zag ik in de verte een gezellig ogend en totaal niet irritant knipperend TL-licht mij tegemoet komen. De lokale shoarmaboer bleek nog geopend, en voor het luttele bedrag van 10 euro (iz niet doer!) werd de leegte vlak onder mijn borstbeen gevuld met eersteklas kwaliteitsslachtafval op een gaar oud broodje dat meer weg had van een ouwe schoen. Zonder eten naar bed? Ik dacht het niet!

Gelukkig Nieuwjaar!

De drie musketiers vieren oud en nieuw in stijl: boven op een dakterras, uitkijkend op de westerkerk aan de champagne (pieter bedankt voor deze toplokatie!), of een spannende nacht in het SLAZ.

2008 was een goed jaar voor de musketiers: mooie vakanties, veel sport en voortgang in studie en werk.  Blijft er dan geen verbeterpuntje voor het volgende jaar? Meer bloggen, dat zeker…

Ik ben benieuwd naar jullie goede voornemens!